Jak leczyć zapalenie cewki moczowej?

men - duże

Leczenie zapalenia cewki moczowej lekarz rozpoczyna od rozmowy z osobą chorą na temat NGU i/lub rzeżączki – objaśniania schemat zarażania i omawia sposoby leczenia choroby oraz ewentualne skutki uboczne, które mogą pojawić się w wyniku przyjmowania określonych leków. Ważne jest także uświadomienie partnerów o konieczności leczenia ich obojga (by uniknąć wzajemnego zarażania się) oraz przekazanie informacji profilaktycznych, dotyczących bezpiecznego seksu i sposobów zabezpieczenia się podczas stosunku w taki sposób, by zminimalizować ryzyko zakażenia się bakteriami i pasożytami powodującymi choroby weneryczne, w tym zapalenie cewki moczowej.

Zasadniczo leczenie zapalenia cewki moczowej powinno odbywać się kompleksowo. Na terapię składa się:

  1. leczenie farmakologiczne przez zastosowanie środków bakteriobójczych, dostosowanych do rodzaju bakterii lub pasożyta, które wywołały chorobę;
  2. stosowanie ciepłych nasiadówek przed snem;
  3. noszenie ciepłej, ale jednocześnie przewiewnej, bielizny wykonanej z naturalnych materiałów.

Zalecane leczenie farmakologiczne powinno opierać się na prawidłowym rozpoznaniu przyczyny choroby i dobraniu odpowiednich leków, pozwalających na wyeliminowanie drobnoustroju powodującego zapalenie cewki moczowej. W tym celu zwykle stosuje się dwa leki:

  • doksycyklinę – jest to antybiotyk o bardzo silnym działaniu bakteriobójczym, skutecznie jest w stanie zwalczyć wszystkie bakterie powodujące choroby układu moczowo-płciowego,
  • azytromycynę – to antybiotyk hamujący syntezę białek bakteryjnych, bardzo skuteczny przeciwko Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis czy Mycoplasma, będące najczęstszymi przyczynami pojawienia się zapalenia cewki moczowej.

W przypadku nieskuteczności lub niemożności leczenia wyżej wymienionymi preparatami (np. w wyniku nadwrażliwości chorego na jakąś substancję wchodzącą w skład wyżej wymienionych lekarstw), lekarz może zastosować alternatywne metody leczenia. Stosuje się wtedy zazwyczaj dwa inne leki:

  • erytromycynę, antybiotyk makrolidowy o silnym działaniu bakteriostatycznym, skutecznie działający m. in. na Mycoplasma,
  • ofloksacynę, silny chemioterapeutyk o działaniu bakteriobójczym, dobrze zwalczający m. in. Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis czy bakterie z rodziny Mycoplasma.

Leczenie zapalenia cewki moczowej powyższymi specyfikami zazwyczaj daje rezultaty w przeciągu około tygodnia do maksymalnie dwóch (przeciętnie jest to 7-10 dni). W przypadku niewyleczenia choroby do końca lub nawrotu NGU albo rzeżaczki zaleca się powtórzenie leczenia wyżej wymienionymi lekami. Jeśli leczenie nie daje spodziewanych rezultatów, a chory ma objawy podmiotowe i wyciek z cewki moczowej, można rozważyć podawanie mu metronidazolu.

Metronidazol to bardzo skuteczny lek w przypadku konieczności wyeliminowania z organizmu zarówno niektórych pierwotniaków, jak i bakterii beztlenowych. Metronidazol świetnie nadaje się do leczenia zakażeń wywołanych przez rzęsistka pochwowego czy Mycoplasma hominis. Podobnie jak pozostałe leki stosowane do leczenia zapalenia cewki moczowej, tak i Metronidazol ma działanie hamujące rozwój drobnoustroju i niszczy go przez przerywanie jego nici DNA. W ciężkich przypadkach może być konieczne, by zintensyfikować działanie leków przez podanie ich dożylnie.

Oprócz leczenia preparatami działającymi bakteriobójczo, stosuje się także leczenie objawowe. Polega ono na przyjmowaniu leków przeciwbólowych, które mają łagodzić niektóre symptomy chorobowe. Ponadto chory może pomóc sobie przez picie dużych ilości płynów w celu szybszego oczyszczenia organizmu z drobnoustrojów.

Komentarze czytelników

Nie ma jeszcze komentarzy! Śmiało, bądź pierwsza/y! :)


Musisz mieć włączone javascript, aby wyświetlać komentarze.